In de lobby van de het Amsterdamse Amstel Hotel is het een drukte van belang. Mannen met mobiele telefoons delegeren en nemen orders aan. Waar moet de kleding van Mariah naar toe en wanneer? Hoeveel bewaking staat er bij platenzaak Fame, waar Mariah direct na het interview handtekeningen gaat uitdelen? Is er al bewaking bij de studio's van TMF? Staat haar privévliegtuig klaar voor vertrek, na haar bezoek aan de muziekzender? Alles wordt tot in de puntjes geregeld voor de bestverkopende vrouwelijke artiest van de jaren 90. Van de vier albums die Mariah Carey heeft gemaakt, zijn er tachtig miljoen over de toonbank gegaan en met haar vijfde, Butterfly, zal dit aantal flink stijgen. Mariah zelf blijft er kalm onder. Zo druk als haar medewerkers het hebben, zo rustig is ze zelf. Ze ligt lekker in bed. “Pak een kussen, ga ook liggen. Maak het je makkelijk. Ik heb het zo druk, ik vind het wel lekker om even te liggen. Zelfs wanneer we praten is het makkelijker, dan bewaar ik mijn energie voor later.” Ze gaapt langgerekt, het interview kan beginnen.
Je hebt in korte tijd een gigantisch aantal albums verkocht en talloze Grammy's en andere muziek-awards gewonnen. Kortom, je bent een megaster. Kun je dat nog bevatten?
Ik denk er niet te veel over na. Het is erg onwerkelijk. Het is niet iets waar je de vinger op kunt leggen. Ik kijk niet naar mezelf als een superster. Ik loop niet rond meteen houding van: “Ik ben een megaster, baby, weet je dan niet dat ik de bestverkopende artiest in de wereld ben!” Zo ben ik niet, ik sta nog steeds met beide benen op de grond. Ik ben opgegroeid met weinig geld en kom uit een gemengde familie (haar moeder is Afro-Amerikaans/lers en haar vader Venezolaans, red.). Mijn ouders zijn gescheiden toen ik drie was. Ik bedoel: ik ben een heel gewoon meisje. En ik ben zelf ook nog steeds muziekliefhebber.
Je schrijft je eigen muziek, runt je eigen label Crave Records, je was co-producer van drie van de vier video's van het album, je gaat de wereld over voor promotie. Is het allemaal niet een beetje veel?
Sinds ik van de middelbare school ben, zit ik in de studio en maak de ene plaat na de andere. Het was niet dat ik geen keus had, maar iedereen had plannen met mij. Ze wisten dat ik het kon en het ook zou doen. Het is ruim zeven jaar geleden dat ik mijn eerste album uitbracht, en sindsdien heb ik nog geen moment rust gehad. Het zwaarste van promotiebezoeken zijn de tv-opnamen. Er staan vier mensen bij een camera en het gaat alleen maar van: “doe haar shirtje een beetje zus, haar haar zit niet goed, werk haar make-up bij.” Je moet er de hele tijd zo bij blijven. Fans ontmoeten vind ik fantastisch, maar je moet er wel honderd procent voor gaan. Dat verwacht ik zelf ook van mijn idolen. Elke keer als ik ze ontmoet, hou ik meer van ze. Zoals Stevie Wonder, Patti LaBelle, Olivia Newton-John, Diana Ross, mensen die op een heel hoog niveau zitten, en toch zichzelf zijn.
Eis je dan niet te veel van jezelf?
Het vermoeiende is dat je je de hele tijd aan het aanpassen bent. Dat put je uit. Maar ik ben heel energiek. Als ik niet werk, zit ik ook de hele nacht met mijn vrienden te praten. Ik ga graag met een stel mensen in New York naar een restaurant of een club, of allebei. Gisteravond wilde ik nog in Amsterdam uitgaan met een vriendin die uit Zweden was overgekomen. Ik was net aangekomen uit Duitsland en had me opgetut, mijn haar, m'n kleding, m'n make-up, ik was er helemaal klaar voor. Ik wilde even liggen, maar ik viel in slaap en die vriendin heeft me niet wakker gemaakt. En nou baal ik verschrikkelijk, de enige avond dat ik in Nederland was, ben ik niet uit geweest.
Vorig jaar zijn Tommy Mottola en jij uit elkaar gegaan en twee maanden geleden zijn jullie officieel gescheiden. Wat is er waar van de verhalen dat hij jouw hele leven bepaalde en je een gevangene in je eigen huis was?
(Mariah zucht heel, heel diep.) Ik vind het moeilijk om daar op te reageren omdat we nog steeds een professionele relatie hebben (Tommy is de baas van Sony, Mariah's platenmaatschappij, red.). Ik heb het gevoel dat het nu veel beter met me gaat. Een groot deel van de tijd leefde ik in angst. Ik voelde me nooit vertrouwd, zeker, gelukkig of veilig. Een vriendin liet me vandaag een foto zien die ze van me gemaakt had tijdens een van de laatste keren dat ze bij ons thuis was. Als ik die foto vergelijk met hoe ik er nu uitzie, zijn dat twee compleet verschillende mensen. Een andere vriendin schreef me onlangs een briefje met daarin: “ik ben blij te zien dat je weer leeft in plaats van alleen maar bestaat.” En zo is het.
Hoe kwam het dat je niet echt leefde?
Omdat ik het mezelf niet toestond. Ik kan daar niemand anders de schuld van geven. Er komt een moment dat je niet meer voor bepaalde dingen wilt vechten. Omdat het vechten je leven alleen maar moeilijker maakt. Ook al legt iemand je niet fysiek aan de ketting, kun je je emotioneel gevangen voelen. Ik ben een erg vurig en sterk persoon, maar er is een tijd geweest dat ik me niet zo voelde. Daarvoor ligt de meeste schuld bij mij, want ik heb dat laten gebeuren. En dat heeft weer te maken met het feit dat ik een heel onzeker kind was, ik ben half zwart, half blank. Het komt ook doordat ik al vrij jong beroemd was en daardoor geïsoleerd raakte van m'n omgeving. Ik ben nooit echt aan mezelf toe gekomen en kon alleen maar dankbaar zijn voor wat Tommy me gaf.
Met je scheiding kwamen ook de geruchten over een nieuw liefdesleven. Je zou iets hebben met de basketbalspeler Derek Jeter en ongeveer met alle rappers met wie je hebt samengewerkt.
99,9% daarvan is niet waar.
En die 0,1%? Heb je een nieuwe liefde?
Ja, maar ik wil daar verder niet op ingaan. Ik ben bang dat dan alles kapot wordt gemaakt.
Ik heb gelezen dat je zuster Allison een biografie over jou aan het schrijven is, waarin ze ook details over je liefdesleven wil geven.
Dat is niet zo. En zelfs al zou het zo zijn; ze kent mij helemaal niet, eerlijk waar. We zijn niet samen opgegroeid, zij woonde bij mijn vader, en ik heb al jaren niet meer met haar gesproken. Ik ben wel heel close met haar zoons, zij zijn echt maatjes van me. Ik wil niet in details treden over wat er tussen Allison en mij is voorgevallen. Maar als je je realiseert dat contact alleen maar negatief uitpakt, wat je ook doet en hoeveel je ook geeft, dan moet je jezelf beschermen. Ik ben erg vergevingsgezind, echt waar, maar als iemand me zoveel pijn doet, moet ik alle banden wel verbreken. Mijn neven, haar kinderen, zijn de liefste mensen van de hele wereld. Ik hou ontzettend veel van ze. Zij maken echt deel uit van mijn leven.
En je broer Morgan, heb je nog contact met hem?
Met Morgan heb ik een goed contact. Toen mijn ouders scheidden, is hij bij mij en m'n moeder gebleven. Maar aangezien hij tien jaar ouder is en vrij vroeg het huis is uitgegaan, zijn we niet echt samen opgegroeid. Hij heeft mijn eerste demo betaald en heeft ervoor gezorgd dat ik met een aantal muzikanten in contact kwam. Hij was leraar lichamelijke oefening in New York en werkte veel met muzikanten. Hij heeft het pad voor mij geëffend. De laatste keer dat ik hem heb gezien was met kerst, toen zijn we gaan skiën. Dat was de beste kerst die ik ooit met mijn familie heb gehad.
Je moeder is heel belangrijk voor je. Ze heeft je opgevoed en bovendien zingt ze zelf.
Ik heb haar nog gezien vlak voordat ik naar Europa vertrok. Ze was operazangeres en ook zanglerares. Dat doet ze nu niet meer, maar ze zingt nog wel, thuis, niet voor publiek. Ze is een fantastische zangeres en ze heeft me altijd gestimuleerd. Mijn vader heeft daar niet zo'n grote rol ingespeeld. Ik heb hem al heel lang niet gezien. Niet opzettelijk, hij gaat zijn eigen weg en ik doe dat ook. Ik respecteer hem zoals hij is, maar we zijn totaal verschillende persoonlijkheden. Hij is een luchtvaartkundig ingenieur en erg wiskundig ingesteld. Ik kan nauwelijks rekenen, maar ben juist heel creatief. Dus we hebben niet die band die mijn moeder en ik hebben. Maar ik zou het wel leuk vinden om hem ooit eens goed te leren kennen. Toen ik jong was, zag ik hem af en toe. Er is een periode geweest dat ik bijna elk weekend naar hem toe ging, maar er waren ook tijden dat ik hem helemaal niet zag. Mijn broer was meer een vaderfiguur. Dat klinkt misschien vreemd, maar hij was er vaker voor me.
Onlangs heb je in een interview gezegd dat je Mary Poppins niet bent. Wat bedoelde je daarmee?
Mensen hebben me heel lang zo gezien als een Mary Poppins-type, als een braaf meisje. Dat was een makkelijke rol en was ook makkelijk te verkopen. Ik ben Mary Poppins niet, maar ik ben ook geen happy hooker. Je kunt ook vrouw zijn en ergens tussen die twee uitersten inzitten. Ik ben erg zuinig op mezelf. Ik heb niet veel vriendjes gehad en was vrij jong toen ik Tommy leerde kennen. Nu voel ik me vrijer om te doen wat ik wil en me te kleden zoals ik zelf mooi vind. Ik kan me meer uiten als een seksueel wezen. Maar ik heb niet steeds een andere partner.
Heeft het succes je veranderd?
Het heeft me zeker niet slechter gemaakt. Ik behandel mensen niet anders omdat ik succes heb. Ik heb altijd veel vertrouwen gehad in wat ik deed en ik geloof dat dat een van de belangrijkste redenen is voor mijn succes. Je leest dagelijks over mensen die de vreselijkste dingen meemaken, over mensen die echt lijden. Ik ben gezegend met geld en roem, maar als dat zou wegvallen, heb ik mijn gezondheid en mijn talent. En daarvoor ben ik nog elke dag dankbaar.